Strona głównaAktualnościNowe metody leczeniaRak prostaty z przerzutami o dużej objętości: talazoparyb dodany do enzalutamidu - więcej działań niepożądanych, niepewna korzyść (ZZ-FIRST)

Nowe metody leczenia - 16 października 2026

Rak prostaty z przerzutami o dużej objętości: talazoparyb dodany do enzalutamidu - więcej działań niepożądanych, niepewna korzyść (ZZ-FIRST)

W Nature Medicine opublikowano wyniki randomizowanego badania II fazy ZZ-FIRST, w którym sprawdzano, czy dodanie inhibitora PARP talazoparybu do enzalutamidu i leczenia hormonalnego (ADT) poprawia wyniki chorych na hormonowrażliwego raka prostaty z przerzutami o dużej objętości. Poniższe dane pochodzą z końcowej analizy przedstawionej na ASCO 2026. Do badania włączono 54 mężczyzn: 37 otrzymało talazoparyb z enzalutamidem, a 17 samego enzalutamidu (oba schematy z ADT). Mediana obserwacji wyniosła 3,6 roku. Po 12 miesiącach PSA poniżej 0,2 ng/ml miało 73,0% chorych w grupie z talazoparybem i 64,7% w grupie kontrolnej. Wynik w grupie z talazoparybem był lepszy od historycznego punktu odniesienia, ale porównanie obu grup było eksploracyjne i nie wykazało istotnej różnicy (p = 0,54). Mediana radiologicznego czasu do progresji wyniosła 45,3 miesiąca wobec 31,1 miesiąca, również bez różnicy istotnej statystycznie. Leczenie skojarzone częściej powodowało działania niepożądane: niedokrwistość (67,6% wobec 0%), neutropenię (32,4% wobec 5,9%) i zatorowość płucną (8,1% wobec 0%). Talazoparyb trwale odstawiono z powodu działań niepożądanych u 32% chorych, najczęściej z powodu niedokrwistości. U dwóch chorych w grupie z talazoparybem rozpoznano wtórne nowotwory szpiku (MDS/AML) po 3-4 latach leczenia; obaj mieli czynniki predysponujące, m.in. klonalną hematopoezę i zmiany w genach wrodzonych. Ograniczenia: to małe, akademickie badanie II fazy, niezaprojektowane do oceny skuteczności w podgrupach molekularnych. Zdecydowana większość chorych (około 80%) nie miała zmian w genach naprawy DNA (HRR), więc badanie nie rozstrzyga, czy ktoś z takimi zmianami skorzysta bardziej. Ocena: nie zmienia praktyki. Wyniki nie uzasadniają rutynowego dodawania inhibitorów PARP do enzalutamidu u chorych dobieranych bez uwzględnienia badań molekularnych. Rolę tego połączenia w wybranych podgrupach, np. z mutacjami w genach naprawy DNA, oceniają inne badania, m.in. TALAPRO-3. Dla pacjenta: jeśli jesteś leczony z powodu przerzutowego raka prostaty, o doborze leków decyduje onkolog, a badania molekularne (w tym w kierunku BRCA1/2) pomagają ocenić, kto może skorzystać z inhibitorów PARP. Nie odstawiaj ani nie zmieniaj leków na podstawie tej informacji.

Źródło: Nature Medicine, 2026, badanie ZZ-FIRST: https://www.nature.com/articles/s41591-026-04671-5; dane z ASCO 2026: https://www.urologytimes.com/view/enzalutamide-plus-talazoparib-demonstrates-clinical-activity-in-mhspc